سوژه...سوژه...سوژه...سوژه

» سوژه...سوژه...سوژه...سوژه

منوي اصلي

آيدي مدير

آيدي نویسندگان

وروجک

زهره

ساعت

لينك دوستان

جستجوگر

لوگودوني

آمار روزانه سايت

منوي كاربري

وبلاگ به روز شد خبرتون کنیم

مشخصات شما

نظر سنجي

آرشيو ماهانه

توجه داشته باشید :
به شما كاربر گرامي سلام عرض مي كنم . اميدوارم در اين وبلاگ دقايقي خوبي را سپري كنيد .براي آگاهي از امكانات اين وبلاگ خواهشمندم كه تا آخر صفحه اين وبلاگ را مشاهده نمایید.

.: تبليغات:.

:: املای ایران

املای ایران

بنویسید وطن

در وطن نیز اسارت دارم

در وطن چشم پر از خون دارم

در وطن قفل به دندان دارم

بنویسید که مرد آمده است

آری باتوم به دست آمده است

با طناب دار و مرگ آمده است

با همه خشم به خون خواهی این قاصدکان آمده است

بنویسد که کبری شده آن زن که پی نان به تنش چوب حراجی میزد

بنویسید که دهقان فداکار رو٬به زنجیر کشیدند

بنویسید که اورا به پس چوبه ی اعدام کشیدند بنویسید

بنوییسید که مادر شده دلتنگ عزیزش بنویسید

چون عزیزش را چو گلی به زیر باتوم کشیدند بنویسید

بنویسید که کودک توی دستش جای بازی عروسک٬بازی زندگی دارد

بنویسید از آن چشم کوچک حسرت و درد ببارد بنویسید

بنویسید که اکرم زن تنها پای آن داری قالی

یا به زیر این شکنجه بغص نا گفته ای دارد بنویسید

بنویسید که قدرت شده اعدام شده باتوم

شده شلاق شده یک خون بنویسید

بنویسید که قانون شده جنگل شده پر خون

بنویسید ازین درد بنویسید از این داد

بنویسید که نان را نه به ما داد نه به بابا

بنویسید...................

از وبلاگ به امید آزادی بی اسارت

نوشته شده توسط پروفسور سناتور در 23:22

نظرات:()

:: نمی دونی مگه دختر٬ ...

ته این سیاهیه بد٬ یه چراغ زنبوریه

لحظه ی رهاییه ما پس چرا اینجوریه

نمی دونی مگه امشب تو کوچه عروسیه

این دیوار زنونه - مردونه پس کاره کیه

نمی دونی مگه دختر٬ رسمه بازیه کلاغ پر

در نَبرده نابرابر٬ مردا اینور زنا اونور

وسطه پرده های گمشده در هجوم ِ باد

چرا داماد نمی تونه از عروس بوسه بخواد

دست مهمونا تفنگه٬ دست بچه ها فشنگ

توی مهمون خونه هم بارون دیگه بند نمیاد

نمی دونی مگه دختر٬ رسمه بازیه کلاغ پر

در نَبرده نابرابر٬ مردا اینور زنا اونور

حوض ِ بی کاشی و ماهی٬ جای خالیه "سه تار"

تور ِ سوخته٬ قند ِ بی سر٬ وحشته هجله ی یار

میشه پیشونی نوشته منو تو این نباشه

میشه از جا بکنیم دیوار ها رو یک دو سه چهار

نمی دونی مگه دختر٬ رسمه بازیه کلاغ پر

در نَبرده نابرابر٬ مردا اینور زنا اونور

میشه مهریه ی تو نسیم آزادی باشه

میشه گریه هاتم از سر شادی باشه

میتونه نجابته تو٬ رنگ ِ دستمال نباشه

می تونه فریادی که بی وقفه سر دادی٬ باشه

نمی دونی مگه دختر٬ این همه کلاغ سیاها

صبح ِ بعد از شام ِ آخر٬ بازی از سر٬

مردا اینور زنا اینور

ترانه سرا: شهیار قنبری

نوشته شده توسط پروفسور سناتور در 23:26

نظرات:()

:: سرانجام قصه چت

سرانجام قصه چت

شدم با چت اسیر و مبتلایش

شبا پیغام می دادم از برایش

به من می گفت هیجده ساله هستم

تو اسمت را بگو، من هاله هستم

بگفتم اسم من هم هست فرهاد

ز دست عاشقی صد داد و بیداد

بگفت هاله ز موهای کمندش

کمان ِابرو و قد بلندش

بگفت چشمان من خیلی فریباست

ز صورت هم نگو البته زیباست

ندیده عاشق زارش شدم من

اسیرش گشته بیمارش شدم من

ز بس هرشب به او چت می نمودم

به او من کم کم عادت می نمودم

در او دیدم تمام آرزوهام

که باشد همسر و امید فردام

برای دیدنش بی تاب بودم

زفکرش بی خور و بی خواب بودم

به خود گفتم که وقت آن رسیده

که بینم چهره ی آن نور دیده

به او گفتم که قصدم دیدن توست

زمان دیدن و بوییدن توست

ز رویارویی ام او طفره می رفت

هراسان بود او از دیدنم سخت

خلاصه راضی اش کردم به اجبار

گرفتم روز بعدش وقت دیدار

رسید از راه، وقت و روز موعود

زدم از خانه بیرون اندکی زود

چو دیدم چهره اش قلبم فرو ریخت

توگویی اژدهایی بر من آویخت

به جای هاله ی ناز و فریبا

بدیدم زشت رویی بود آنجا

ندیدم من اثر از قد رعنا

کمان ِابرو و چشم فریبا

مسن تر بود او از مادر من بشد

صد خاک عالم بر سر من

ز ترس و وحشتم از هوش رفتم

از آن ماتم کده مدهوش رفتم

به خود چون آمدم، دیدم که او نیست

دگر آن هاله ی بی چشم و رو نیست

به خود لعنت فرستادم که دیگر

نیابم با چت از بهر خود همسر

بگفتم سرگذشتم را به «جاوید»

به شعر آورد او هم آنچه بشنید

که تا گیرند از آن درس عبرت

سرانجامی ندارد قصّه ی چت

نوشته شده توسط زهره در 21:40

نظرات:()

:: oh oh oh oh

نظرات:()

:: آخرین خبر داغ از تهران ـ ایران

نظرات:()

:: شباهت ازدواج کردن وسربازی رفتن

آقايان ، آقا پسرها ، مردان مجرد و متاهل ، افراد ذکور جامعه ...

آيا تاکنون با خود انديشيده ايد که به چه دليل خدمت مقدس سربازي اجباريست ؟

چرا از قديم و نديم گفته اند که تا خدمت نروي مرد نمي شوي ؟!

چرا اکثر مردان موفق ، عامل اصلي اين موفقيتشان را ۲ سال خدمت سربازي مي دانند ؟!

چرا ۹/۹۹درصد خانواده هاي دختر دار حاضر نيستند به پسري که هنوز خدمت نرفته دختر بدهند ؟!

و چرا اکثر پسرهايي که قبل از سربازي رفتن زن مي گيرند در آينده با مشکلاتي مواجه مي شوند؟!

هدف از طرح اين سوالات ، آماده کردن ذهن شما خوانندگان محترم جهت پي بردن به عمق فاجعه مي باشد !

پاسخ تمام سوالات فوق در يک جمله خلاصه مي شود و آن اين است که ( خدمت سربازي يک دوران آموزشي و تمريني است جهت آشنايي هر چه بيشتر و بهتر آقايان مجرد با زندگي زناشويي ! )

بله ، درست شنيديد . شباهت هاي انکار ناپذير ميان خدمت سربازي و زندگي زناشويي آنقدر زياد است که از ديرباز ، در اکثر کشور هاي دنيا خدمت سربازي اجباري را قرار دادند تا تمام افراد ذکور جامعه ، قبل از افتادن به دام ازدواج ( ببخشيد ! منظورم قبل از متاهل شدن بود ) براي ۲ سال طعم زندگي مشترک را بچشند تا در ۱۰۰ سال آينده ، زياد احساس رنج و عذاب نکنند !

و اما شباهتهاي ميان خدمت سربازي و زندگي زناشويي براي آقايان :

۱- چه در خدمت سربازي و چه در زندگي زناشويي ، چه بخواهي و چه نخواهي کچل خواهي شد و يا بعبارت بهتر ، کچلت خواهند کرد ! البته اين کچلي در خدمت سربازي توسط ماشين اصلاح و در زندگي مشترک توسط عواملي چون : استرس شديد ، سوء تغذيه ، کندن بصورت لاخ لاخ توسط همسر ، چپ شدن ماهيتابه روغن داغ روي سر و ... صورت مي گيرد ! نا گفته نماند که اين کچلي در آقايان به نسبت نوع مو ، جنس ريشه مو ، عوامل ارثي و ... متفاوت است ولي به هر حال به قول معروف : دير و زود داره ولي بالاخره هممون کل پا مي شيم !

۲- شباهت بعدي در زمينه داشتن فرمانده و بعبارتي ، فرمانبردار شدن است ! به محض ورود به پادگان و يا منزل مسکوني مشترک ( خانه بخت ) ، هر مردي يک فرمانبردار بي چون و چرا محسوب مي شود که اگر طالب جان و سلامتي جسمي و روحيش مي باشد ، بايد تمام فرامين فرمانده و يا همسر خود را بر روي تخم چشمانش بگذارد و هر گونه تخطي از دستورات فرمانده و همسر ، پاسخي جز گلوله ، حبس ، اضافه خدمت ( در خدمت سربازي ) و افتادن توي سماور پر از آب جوش ، هدف قرار گرفتن با ساتور ، رفتن دست توي چرخ گوشت ، پرت شدن از پنجره طبقه هفتم به بيرون ، گشنگي و تشنگي کشيدن و ... ( در زندگي زناشويي ) نخواهد داشت !

۳- شباهت سوم در اين نکته اقتصادي خلاصه مي شود که چه سرباز و چه مرد متاهل ، ميزان پولي که در آخر برج به دست او خواهد رسيد ، فقط به ميزانيست که کفاف بر طرف کردن نيازهاي اساسي او را بدهد و چيزي جهت پس انداز کردن و يا خرج کردن در زمينه هايي غير از نيازهاي اساسي نخواهد ماند و در اين ميان ، سرباز و مرد متاهل ، هر چقدر هم که جان بکنند و عرق بريزند ، فرقي به حال فرمانده يا همسرش نخواهد کرد و باطبع تاثيري در جهت افزايش مستمري آنان نخواهد داشت ، بعبارت بهتر ، در هر دو جا يکي بايد کار کنه تا اون يکي حال کنه !

۴- از ديگر شباهتهاي موجود ميان اين دو قشر آسيب پذير جامعه ، شباهت در آرزو کردن است ! بدين معنا که هر پسري پس از ورود به پادگان و خانه بخت است که قدر زندگي در خانه پدري را مي فهمد و از اعماق وجودش و با تمام اعضا و جوارحش آرزو مي کند که اي کاش هنوز هم در کنار پدر و مادرش بسر مي برد و ايضا خودش را نيز لعنت خواهد کرد که چرا قدر آن روزهاي شيرين را ندانسته است ! چرا که در پادگان و خانه مشترک ديگر کسي غذاي مفت به او نمي دهد ، لباسهايش را نمي شويد و اتو نمي زند ، کسي نازش را نمي کشد و ... و فقط خود اوست که مسئول انجام تمام کارهاي شخصي اش و نيز کارهاي چند نفر ديگر مي باشد !

۵- از ديگر شباهتها مي توان به اين نکته اشاره کرد که اکثر سربازي رفته ها و اکثر مردان متاهل متفق القول هستند که در اين ايام ، هر روز به اندازه يکسال براي آنها مي گذرد و ثانيه ها حکم ساعت را پيدا مي کنند که به احتمال زياد دليل آن ، مواردي مشابه موارد فوق مي باشد !

۶- و در نهايت اينکه چند ماه پس از آنکه کارت پايان خدمت يا قباله ازدواج را دريافت کرديد ، صداي خواندن اين شعر معروف در گوشتان خواهد پيچيد که : ( گول خوردي آي گول خوردي ! )

زيرا آن موقع است که تازه دوزاريتان جا مي افتد که با اين کارت و قباله نه کاري به آدم مي دهند و نه وام ازدواج و نه خيلي از چيزهاي ديگر که شما را به بهانه آنها در اين راه وارد کرده بودند ، پس متوجه خواهيد شد که تنها مورد استفاده اي که براي شما خواهند داشت اين است که مي توانيد از آنها براي امانت دادن به کلوپ جهت کرايه فيلم استفاده نماييد !!!

نوشته شده توسط زهره در 15:59

نظرات:()

آخرين مطالب ارسالي

لينک باکس